Westerwolde is een agrarische gemeente waar niet alleen voedsel wordt geteeld, maar ook sierproducten die we niet eten, bijvoorbeeld lelies. Bij het telen van lelies en bloemen in het algemeen wordt gebruik gemaakt van relatief veel bestrijdingsmiddelen, die op grond van wetenschappelijke onderzoeken met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet gezond zijn voor mensen.
Voor een goed begrip: de lelietelers houden zich aan de wettelijke regels en gebruiken bestrijdingsmiddelen die zijn toegelaten door de overheid. Op dit moment geldt een omgekeerde bewijslast\: niet de lelieteler hoeft aan te tonen dat het gebruik van bestrijdingsmiddelen veilig is, het is aan de inwoners om aan te tonen dat het gebruik van bestrijdingsmiddelen een gevaar vormt voor de volksgezondheid. En dat blijkt in de praktijk lastig om te bewijzen. Regelmatig word ik door inwoners aangesproken die hun zorgen uiten over het gebruik van bestrijdingsmiddelen in de lelieteelt in onze gemeente Westerwolde.
De rechter doet zijn best de verontruste inwoners te helpen. In Nederland moet de rechter zich houden aan door het \(politieke\) bestuur vastgestelde wetten en verordeningen. De rechter mag met andere woorden niet op de stoel van het bestuur gaan zitten en zelf nieuwe regels bedenken. En toch doet die rechter dat de afgelopen jaren al een beetje, door in uitspraken te stellen dat er bijvoorbeeld een spuitvrije zone van 50 meter moet zitten tussen een lelieveld en een schoolgebouw. Dat is moedig van de rechter. Laten de volksvertegenwoordigers rechters helpen en ze bij voorkeur op dit terrein van de volksgezondheid werkloos maken, door als overheid regelgeving vast te stellen dat inwoners zich niet meer ongerust hoeven te voelen.
Het scheppen van verwachtingen dat een gemeenteraad juridische middelen heeft om beschermende maatregelen te nemen in het belang van de gezondheid van haar eigen inwoners, moet helaas getemperd worden. Dat is aan de landelijke overheid. Ik hoop dat het mij gegund wordt om na de verkiezingen in de gemeenteraad als vertegenwoordiger van GroenLinks in deze Cittaslow-gemeente plaats te nemen. Dan wil ik de relatie met “Den Haag” gebruiken om werk te maken van de opdracht uit artikel 22 van de Grondwet, waarin staat dat de overheid maatregelen treft ter bevordering van de volksgezondheid. Laten wij situaties voorkomen zoals in het nabije verleden met asbest, waar het decennia heeft geduurd voordat er uiteindelijk in 1994 een algeheel verbod op het gebruik ervan werd ingevoerd.
Het is een voorrecht om gekozen te worden als lid van een gemeenteraad. Is het niet al een feest van de democratie dat wij in dit land vrije verkiezingen hebben? Daar hoeft bij de installatie van de nieuwe gemeenteraad op 1 april 2026 geen boeket bloemen aan te pas te komen.
Meer weten over de standpunten van GroenLinks Westerwolde? Lees ons verkiezingsprogramma.
Ruurd Brekveld.
Plek 2 op de lijst